قرنطینه ۱۲

با شماره روزهای یوگایم با یوگای آنلاین سی روزه با خانوم آدرین، معلوم است که چند روزی را ننوشته رد کرده‌ام. کارها از حالت نظریه پردازی وارد وجه عملی شده است. چند وظیفه جدید در راستای مدل‌سازی و ارزیابی مسیر درمانی کووید ۱۹ به کارهایم اضافه شده که روی بار معمول کاریم است و این یعنی ساعتهای طولانی‌تر کار پای کامپیوتر. البته که وظیفه‌شناسی انسانیم است و چند ساعت اضافه‌تر روزانه و درد فیزیکی حاصل از این نشستن و تحقیق ممتد، اگر تفاوتی ایجاد کند در وضعیت فعلی اضمحلال سلامت و اقتصاد بشری، هزینه چندانی نیست‌. سهم خود ادا می‌کنم در این جنگ به قول آقای نخست‌وزیر.

نخست‌وزیر ترودو روزانه گزارش عمل‌کرد می‌دهد و هر روز یادآور می‌شود که خانه‌نشینی همان جنگ و جهادی است که نیاکان کانادایی‌ها در جنگ جهانی اول و دوم می‌کردند، و این بار اول است که ما شهروندان با ماندن در خانه می‌توانیم با مهاجم بجنگیم. حرفهایش مرا یاد بیماری به مثابه استعاره خانوم سانتاگ می‌اندازد. اگر حوصله بود و دنیا اینطور از بیخ و بن راست راستی در چنبره حمله این توپک به آن پرزهای مخملی نبود، جا داشت با شیطنت وارد پاسخ به بحث آستیگما در دشمن شمردن بیماری برای بیماران می‌شدم، ولی لابد الان همه می‌دانیم که منظور از دشمن این خارجی ناخوانده است که می‌آید و مرزهایش را می‌چسباند به سلولهای ریه ما و بعد آه و واویلا!

آخ از این ناخوانده بدقواره . بلی …عکس سه بعدی واقعی اصلن به جذابیت آن عکسهای اولی با پرزهای ارغوانی نیست و من هم باید قیافه کریه این ویروس را جای این موجود گوگولی تصور کنم‌!

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصاتِ خود را پر کنید یا برایِ ورود رویِ نقشک‌ها کلیک کنید:

نشان‌وارهٔ WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

درحال اتصال به %s