از دیشب با چند تا از بچه ها داریم هماهنگ میکنیم برای برگزاری یک تجمع اعتراض آمیز.
شهر ما کوچیکه و سه هزار کیلومتر تا امکان دسترسی به صندوق رای فاصلشه…واضحه که هیچ کدوم نتونستیم رای بدیم. من بارها با سفارت تماس گرفتم و درخواست برقراری امکان رای گیری تو منطقه غرب کانادا شدم ولی هیچ جوابی به تماسهام ندادن…
امروز کمترین کاری که ازم برمیاد اعتراض به این ناعدالتیه که الان تو ایران داره اتفاق میفته … به زودی از نتایج این تجمع هر چند کوچک خواهم نوشت .
آپدیت….
ما جمع شدیم و دست در دست در این اعتراض مدنی همراه شدیم. جمعمان کوچک بود …ولی همراهتان شدیم…
بعضی میگویند به شما چه آن گوشه دنیا و بعضی میگویند این فقط یک احساس زودگذر است و اگر عقل را به کار اندازید این کار را نخواهید کرد…
تنها به این بسنده میکنم: رفیق تو که گمان میبری صاحب نظری و درست میگویی …تو به راه خود و من به راه خود…اگر برای تو فرق نمیکند که دیگران بر هستیت خیمه بزنند و چون انگل وجودت را بمکند و تو حتی دم بر نیاوری ، برای من فرق میکند…لااقل ابراز مخالفتم را بیان می کنم …

لطفا میشه خفه
آخه آدم اگه خیلی دلت برای وطنت میسوزه پس چرا رفتی تلپ شدی کانادا ؟؟!!!!
——————————————————————————-
من فکر میکنم اختیار دارم انتخاب کنم که کجا زندگی کنم و دلم برای چی بسوزه … احدی حق نداره که به من بگه کجا زندگی کن و کجا زندگی نکن…اینجا اگر کامنت میگذارید ادب رو رعایت کنید…