خیلی سعی میکنم ولی باز نمیتونم تو روی آدمها برگردم و بگم بابا جان زدی ضربتی ضربتی نوش کن …وقتی تو احترام اجتماعی قائل نیستی لزومی نداره که من باشم … وقتی تو هر وقت به نفعته و حوصله ات سر رفته از من سواری مجانی میگیری ولی وقتی حسش نیست به روی مبارکت نمیاری حتی اگه همه برنامه ریزیهای طول یک هفته من رو به هم بریزی …چرا من نباید مثل خودت رفتار کنم …عوضش اگه نتونم خواسته ات رو برآورده کنم یا حتی ته دلم نخوام که برآورده کنم  بهانه تستیکلی میتراشم و همه  تقصیر کم کاری عالم رو گردن خودم میندازم و خودم رو سرزنش میکنم و تو طلبکار هم میشی …

آخ که چقدر از خودم عصبانیم … ولی درست نمیشم که نمیشم …گلم رو این شکلی سرشتن رفته پی کارش….

ترجمه یه ضرب المثل گیلکی میگه یه سری آدمها رو نه میشه پس افتاد و نه پیش.

اشاره داره به آدمهایی که هرکاری براشون بکنی و هر جوری بخواهی باهاشون تا کنی یه جور بهانه واسه شاکی شدن و اعتراض پیدا میکنن!

این نمونه رفتاریه که تو جامعه کوچک ایرانی که من میشناسم این گوشه دنیا اتفاق میافته!